Opgeruimd het nieuwe jaar in

Al een tijdje kan ik eigenlijk niets doen in mijn atelier. Het is er zo vol, dat ik alleen al van in de kamer zijn een error in mijn hoofd krijg. En ik kan geen enkel item een andere plek geven… want daar is helemaal geen plek voor. Veel te veel spullen. Tijd voor rigoureuze oplossingen.

Een belangrijke oorzaak van de puinzooi is dat ik eigenlijk in mijn atelier nog steeds alle opties open houd. Er is ruimte om te schilderen, om collages te maken en te tekenen (inclusief 5 rollen behang en twee planken boeken waar ik dingen uit kan scheuren). Ook ligt er ruim voldoende materiaal om grafisch werk mee te maken (inclusief een nog nooit gebruikte zeefdrukzeef, die ik ooit voor een paar euro op de kop tikte). Ik heb ondertussen een hele kast (en meerdere dozen) vol met stoffen, manden vol wol en allerlei ‘materiaal’ waar ik misschien ooit iets mee kan. Van een kachelpijp tot oud hout en van zwembandjes tot oude BH-sluitingen.

Die error in mijn hoofd wordt niet alleen veroorzaakt doordat er veel te veel spullen in mijn atelier liggen zonder een heldere opbergplek, maar ook doordat het veel te veel verschillende spullen zijn. Als ik er sta waaien er direct zoveel verschillende opties mijn hoofd binnen dat er nergens meer ruimte voor is. Het wordt ook tijd om al die opties een beetje meer te stroomlijnen.

Het is bijna een jaar geleden dat ik voor het laatst met olieverf achter mijn ezel heb geschilderd (en dat voelde toen als een uitstapje). Ik vond dat wel echt heel leuk om te doen, maar ik zag de serie landschappen die ik toen maakte als schetsen, een manier om bepaalde kleurcombinaties uit te proberen. Nu is mijn ezel vooral een plek waarop ik mijn prikbord heb staan. Terwijl hij, met alle verf en penselen erbij, een hele hoek van de kamer blokkeert.

Wordt het niet tijd dat ik voor mezelf veel duidelijker maak waar ik nu eigenlijk mee bezig ben, door de dingen waar ik NIET mee bezig ben minder ruimte in mijn atelier te geven? Ik zie op zijn plek een rijtje ladekastjes staan, waarin ik dan allerlei verschillende materialen in kan bewaren. Mijn ezel hoeft niet direct naar de Kringloop, maar ergens ander is misschien wel een goed idee.

Dus ik heb de ezel naar de zolder gebracht (of eigenlijk heeft mijn man hem voor me op zolder gezet). Ook alle schilderplanken, de schilderkist, mijn buitenezel en het bijbehorende krukje zijn de trap op gegaan. De verf is uitgedund en achter een deurtje geplaatst. Ik voel eigenlijk vooral rust en ruimte, geen melancholie of spijt. Het voelt als de juiste beslissing.

In die hoek is er nu plek voor drie ladekastjes van de IKEA: 18 laatjes voor allemaal verschillende dingen: plakken, tekenen, ritsen, versiering, fournituren, papiertjes, ijzeren dingetjes en textielverf. Heerlijk om overal een eigen plekje voor te kunnen hebben. Nu alleen nog die laatjes van een etiketje voorzien.

Langzaam maar zeker wordt het weer fijn in mijn atelier. Ik voel er weer ruimte en lucht voor nieuwe ideeën. Het materiaal dat ik op dit moment het meeste gebruik (stof en schuimrubber) is netjes gesorteerd en makkelijk te pakken. Aan mijn werktafels kan ik nu daadwerkelijk werken. En dat heb ik ook al gedaan. Ik ga opgeruimd het nieuwe jaar in 😉