inspiratie,  kunstgeschiedenis,  ontmoetingen,  schrijven

Op bezoek bij keramiekwerkplaats Cor Unum

Vorige week heb ik Marc Mulders geïnterviewd. Dat gebeurde bij Cor Unum een keramiekwerkplaats waar hij afgelopen jaar een residentie deed (en een liefde voor keramiek ontwikkelde). Wat hij me daarover vertelde, moet ik nog tot artikel verwerken en kun je dus later pas lezen in het tijdschrift, maar Cor Unum zelf en Ralf Gloudemans, die ik daar ontmoette, geven me ook voldoende stof om over te schrijven.

Ik vind Cor Unum aan het einde van een winkelstraat, waarop ik veel verleidelijke winkels probeer te vermijden (ik kom er aan met twee ambachtelijke broden en drie verschillende soorten ouderwetse knopen in mijn rugzak). Al door de winkelpui heen zie ik een grote lichte ruimte vol bedrijvigheid. En voor ik Marc Mulders vindt (of hij mij) kan ik even rondkijken. Ik zie een aantal gieters die eruit zien alsof ze getekend zijn. Leuk dat ze me even op het verkeerde been zetten. Het blijkt een ontwerp van Willem Zwiers.

Cor Unum bestaat al ruim zeventig jaar en is opgericht door Zweitse Landsheer, sinds 2009 voortgezet dor zijn dochter Charlotte Landsheer. Veel van wat er hier gemaakt en verkocht wordt is gemaakt in samenwerking met ontwerpers, architecten en kunstenaars. Sinds kort hebben ze dus ook een residentie – Marc Mulders was, geloof ik, de tweede kunstenaar. De naam betekent ‘één van hart’. Er werken allemaal verschillende mensen, die samen hart voor het bedrijf hebben.

Het keramische werk van Marc Mulders hangt allemaal bij elkaar voor in de winkel. Terwijl wij daar samen zitten en het interview houden, wordt ondertussen een kleine tentoonstelling van de genomineerde voor een Design Contest ingericht. Ook worden er groepjes studenten van de kunstacademie rondgeleid. Als ze bij ons muurtje aankomen, springt Mulders op om zelf over zijn werk te vertellen (ik maak maar gelijk nog meer aantekeningen).

Wanneer ik een rondleiding krijg in de werkplaats, begin ik te glimmen. Altijd leuk om te zien hoe dingen gemaakt worden! Ik zie een werk van Bas Kosters. Een soort stoffen pop, maar dan van keramiek. Het contrast tussen het materiaal (klei) en waar het op lijkt (stof) vind ik echt super interessant (ik was al een beetje aan het experimenteren met gips als vulling, zie mijn blog hierover van vorige week).

Van de mallenmakers krijg ik uitleg over hoe moeilijk het was om een mal voor het werk van Bas Kosters te maken en die stoffenstructuur in keramiek na te bootsen. De mal is een belangrijk onderdeel van het maken van keramische reproduceerbare objecten (iets waar Cor Unum in haar samenwerkingen wel naar streeft). Ik krijg ook uitleg over glazuur en baktemperaturen. Super interessant.

Ralf Gloudemans
Na mijn interview met Marc Mulders mag ik mee kijken bij Ralf Gloudemans (1996), die bijna klaar is met zijn residentie als jong ontwerptalent. Hij combineert oude ambachten (zoals dus keramiek) met het digitale en wil daarbij dan de invloed van dat digitale op het eindproduct ook eerlijk laten zien. Zijn functionele objecten moeten ook op zichzelf kunnen staan. Dat ontwerpen doet hij met een VR bril op in een programma waar hij dus digitaal zijn schetsontwerp kan laten uitgroeien tot een sculptuur.

De vaas die nu in productie is (en die ik in verschillende stadia door de werkplaats kan volgen) is hoekig en doet me – met zijn vele facetten – aan ouderwetse computeranimaties denken. Er zit een verloop in het glazuur: onder bij de voet zie je de klei, waarna de kleur aan intensiteit toeneemt. Het bovenste deel van de vaas is erg donker en glimmend, wat verwijst naar de digitale wereld (alsof je naar een beeldscherm kijkt).

Gloudemans is ook bezig met een serie waarbij de objecten worden opgebouwd in een soort 3D printer. In plaats van plastic komt er klei uit. Het was ook voor hem een heel gepuzzel om dit proces te doorgronden en dat leverde een serie objecten op die door de printer (deels) kapot geduwd zijn. Vooral diegene die mijn blog vaker lezen, zullen niet verbaasd zijn dat juist deze objecten mij erg aanspreken 😉 Perfectionisme – of eigenlijk het loslaten daarvan – is een terugkerend thema voor mij.

Voor dezelfde trouwe lezers: vrees niet, ik ga nu niet ineens pottenbakken. Maar dat je met keramiek heel verschillende huiden kunt maken – en zelfs stof kunt nabootsen – dat vind ik wel erg interessant. Ik heb genoten. Nu nog het artikel over Marc Mulders schrijven…

Cor Unum, Vughterstraat 270, Den Bosch, open ma-za 9.30 – 17.30, zo 12-17 uur, www.cor-unum.nl websites van Marc Mulders en Ralf Gloudemans

bijschrift:
foto: Marc Mulders

Leave a Reply

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *