Hoe is het afgelopen met die structuurkaartjes?

Het is alweer veel te lang geleden (begin september) dat ik mezelf voornam om vijftig kaartjes te maken met verschillende structuren (dit om te ontdekken of er meer designs zijn die me aanspreken naast  rijstkorrels) te maken. MAAR… ze zijn eindelijk af. Hoe ging het en wat heeft het me opgeleverd?

Ik begon voortvarend met het snijden van de vijftig kaartjes. Ik had voor mijn verjaardag mooi A3 papier gekregen en daar heb ik een paar bladen van opgesneden. Het waren meer dan 50 vierkantjes, maar dat leek me niet erg. In een middagje heb ik een deel daarvan met aquarel beschilderd en er collage materiaal op geplakt. Zo had ik een leuke gevarieerde stapel kaartjes tot mijn beschikking.

Het eerste kaartje vulde ik natuurlijk met mijn geliefde rijstkorrel, maar daarna moest ik van mezelf wat anders proberen. Wat dan? Als je om je heen kijkt dan zie je best wel veel motiefjes en structuren. De natuur zit er vol mee, maar ik heb ook naar stoffen gekeken, naar hoe mijn spelden in het speldenkussen gestoken zaten én naar wat voor motieven ik zag bij andere kunstenaars. Lekker vond ik ook het streepje, dat me deed denken aan een steekje.

Prettig was, dat ik makkelijk een paar kaartjes tussendoor kon maken. Er lag steeds een stapeltje op mijn bureau en als ik even niet wist wat ik moest doen, dan maakte ik wat van die kaartjes. Nadeel was, dat ik al snel het overzicht kwijt raakte. Toen heb ik alle kaartjes genummerd op de achterkant. Niet helemaal gelukt, merk ik nu ik alle kaartjes heb uitgelegd voor dit blog: ik mis nummer 40 en er zijn twee kaartjes met het nummer 23 en 24. Dat brengt me op 51 genummerde kaartjes 😉

Als ik zo mijn kaartjes bekijk, heb ik wel een voorkeur voor regelmatige motieven die het hele vlak vullen. Er zijn maar twee kaartjes waar driehoeken op staan terwijl er 12 met cirkels en zeven met vierkanten zijn. Ik heb vulpen, kleurpotlood, krijt en stift gebruikt. En qua kleurgebruik ben ik niet ver uit mijn comfortzone gegaan.

Bij de negen kaartjes die me het meest aanspreken zitten eveneens opvallend veel rondjes. Maar ook een paar met grotere vormen, die ik uit de natuur heb gehaald. Het kaartje geïnspireerd op mijn speldenkussen (random bij elkaar geplaatste kleine bolletjes) vind ik erg leuk. De negen kaartjes die ik het minst geslaagd vind, hebben veel motieven die te random zijn of die veel schever op papier gekomen zijn, dan ik had gewild. Sommigen zijn te flauw, anderen juist te druk.

Een aantal kaartjes zie ik zo voor me als structuur in een tekening (daar was het me in eerste instantie om te doen geweest) en anderen lijken me heel mooi als borduurpatroon. Die kaartjes ga ik met een lintje aan elkaar maken, zodat ik ze als een soort kleurenwaaier – maar dan met structuren – kan gebruiken. De kaartjes die dan overblijven, ga ik gebruiken als ondergrond voor kleine collages.

Waarschijnlijk kan ik ook vijftig kaartjes maken ALLEEN met rondjes (of rijstkorrels of vierkantjes) en dan ook nog heel veel verschillende uitkomsten krijgen. Ik zou nog meer kunnen variëren in formaat van het rondje, kleur én materiaal. Nu ben ik begonnen aan een soort vormonderzoek, wat ik nog veel verder zou kunnen uitdenken. Dat zou me zeker nog veel meer kunnen opleveren. Ik denk dan wel gelijk: zucht, moet ik eigenlijk weer overnieuw beginnen…