kleur,  potlood

Kleurplaten kleuren: een guilty pleasure

Tijdens mijn herstel heb ik het inkleuren van kleurplaten weer (eventjes) opgepakt. Mijn excuus is dat het goed is voor het trainen van mijn oog – hand coördinatie en dat is ook zo. Maar ik zou het niet doen als ik stiekem kleuren ook niet gewoon heel prettig vond. Je wordt er zo zen van 😉

De tijd dat ik veelvuldig kleurplaten kleurde, ligt al een hele tijd achter me. Toen mijn kinderen klein waren, probeerde ik ze (natuurlijk) veelvuldig creatief aan het werk te zetten. We hadden altijd veel knutselspullen in huis, stapels kleurboeken en lekker veel papier. Als ze dan bezig waren, kwam ik ook aan tafel zitten en dan ging ik zelf ook maar een kleurplaat inkleuren. Ik heb zelfs een tijdje meer ‘kunstzinnige’ kleurplaten gehad met Art Nouveau motieven.

Waar moet een goede kleurplaat aan voldoen?
Een goede kleurplaat bestaat niet ALLEEN uit kleine onderdelen, maar heeft ook vooral niet te veel hele grote vlakken. De verdeling tussen die twee is voor mij wel erg belangrijk in een kleurplaat. Je wilt soms even echt pietepeuterig, maar daarna wil je ook een wat groter vlak doen. Er moeten onverwachte elementen in zitten (kleine beestjes op onverwachte plekken, een grappig afwijkend detail) en het mag best een beetje verschillen van de normale wereld (vliegende vissen, huizen onder water dat soort dingen). Ook vind ik het fijn als ik tijdens het kleuren mijn fantasie kan laten gaan en er een verhaal ontstaat rondom datgeen wat ik inkleur.

Ik heb nu het kleurboek een wereld vol wonderen van Johanna Basford op tafel liggen. Het is van mijn oudste dochter, die niet zo lang geleden ook een kleurboeken fase had. De kleurplaten vormen volgens de kaft: ‘een kleurrijke ontdekkingsreis’. Tja, daarvoor moet je eerst wel alle platen inkleuren en ik heb in mijn leven nog NOOIT een kleurboek vol gekregen. Meestal ga ik na een paar platen weer iets anders doen.

Johanna Basford blijkt een Schotse illustrator te zijn. Wereldwijd heeft ze meer dan 25 miljoen kleurboeken verkocht. Dat vind ik echt knap. Ze gebruikt liever pen en inkt dan een computer. Punten voor Johanna! Ze tekent haar platen eerst met potlood en maakt ze dan nogmaals in inkt. Volgens haar site is ze geïnspireerd door de flora en fauna rond haar Schotse huisje op het platteland. Hmmm. In dit boek staan ook flamingo’s. Komen die in Schotland voor? maar het is zeker een leuk kleurboek: veel afwisseling, zowel in afbeelding als in kleurniveau. En toch passen de platen allemaal bij elkaar.

Als ik mijn eigen tekeningen bestudeer, dan zit daar misschien ook wel een onderdeeltje ‘kleuren’ in verwerkt. Nadat ik een opzedt in lijn gemaakt heb, geef ik verschillende vlakken een kleur of vul ik ze op met motiefjes. Dat is ergens toch zeker verwant aan het inkleuren van een kleurplaat. Niet dat dat erg is, inkleuren is wat dat betreft ook gewoon onderdeel van het proces. Misschien wordt dit gevoel versterkt doordat ik meestal met kleurpotloden teken.

Ik ben natuurlijk wel benieuwd of jullie ook wel eens een kleurplaat ter hand nemen en waar dan je voorkeur naar uit gaat. Laat het me weten via de comments!

Leave a Reply

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *