Marcel van Eeden interviewen voor KM

Sinds eind vorig jaar schrijf ik af en toe een artikel voor het tijdschrift KM. Ik vind dat heel leuk om te doen: kunstenaars interviewen geeft me meer inzicht in het maakproces. Het boeit me hoe dat bij een ander werkt. En dan krijg ik er ook nog voor betaald. Afgelopen maandag toog ik naar Den Haag voor een interview met Marcel van Eeden.

Marcel van Eeden (1965) studeerde aan de Kunstacademie in Den Haag, maar woont tegenwoordig een groot deel van zijn tijd in Zürich (Zwitserland) en Karlsruhe (Duitsland), waar hij ook verbonden is aan de kunstacademie. Voor de beelden die hij tekent gebruikt hij alleen maar foto’s, gemaakt van voor 1965 – zijn geboortejaar dus – alsof hij zich op die manier ook de tijd waarin hij nog niet bestond eigen kan maken. Het zijn vooral beelden van steden en landschappen, maar ook van interieurs, machines of (heel soms) mensen. Hij heeft een heel archief van plaatjes.

Wat ik super interessant vind, is dat hij die beelden weer samenvoegt tot verschillende verhalen. Van Eeden wilde vroeger ook schrijver worden, net als ik. Ik vindt het interessant om te zien hoe hij zijn verhalen samenstelt uit bestaande citaten: hij citeert niet alleen beelden maar ook teksten. Ideeën voor verhalen vindt hij vaak in oude kranten of tijdschriften, dezelfde bron die hij voor zijn beelden gebruikt.

We hadden afgesproken in Galerie Maurits van der Laar: één van de twee galeries in Nederland die werk van Marcel van Eeden verkoopt. Daar is op dit moment (nog t/m 5 oktober) werk van Karin van Dam te zien. Haar werk zag ik eerder in het Textielmuseum en daar sprak het me erg aan. Zij maakt installaties waarbij wol een belangrijk bestandsdeel is. In deze tentoonstelling ‘bekijkt ze haar oudere werk, dat vooral geïnspireerd waas op stedelijke structuren met een blik vanuit haar nieuwe werk, waarin ze zich focust op de natuur’. Door een aantal reizen in Canada, waar de natuur alles bepalend is, is de natuur haar werk ingekomen.

In Berlijn hebben we als groep ook een aantal galeries bezocht en daarbij bedacht ik me hoe weinig ik dat eigenlijk in Nederland doe. Ik zie wat galeries doen op beurzen zoals Art Rotterdam of Art on paper, maar eigenlijk weet ik heel slecht welke galerie ik nu interessant vind en welke niet. En als ik nu hier om me heen kijk, dan zie ik een uitgebalanceerde tentoonstelling van Karin van Dam. Heel interessant om te zien. Die drempel zou ik vaker over moeten stappen.

Terug naar Marcel van Eeden. Ik weet niet of ik nu echt goed ben in interviewen. Ik zie het altijd meer als een gesprek met iemand over een onderwerp (kunst) dat ons allebei aan het hart ligt. Ik ben gewoon erg nieuwsgierig naar de manier waarop de ander daarmee bezig is. Wat hij of zij denkt en doet. Welke keuzes maakt hij of zij in het maakproces en waarom? Met Marcel van Eeden heb ik daar bijna twee en half uur over zitten praten.

Hier ga ik nu natuurlijk niet allemaal opschrijven wat er allemaal gezegd is tijdens het interview, want dat komt allemaal in het artikel en het is natuurlijk de bedoeling dat je het tijdschrift koopt als je het hele artikel wilt lezen. Voor KM is het belangrijk dat ik uitgebreid schrijf over de materialen die hij gebruikt en hoe het proces verloopt. Wat me daarnaast persoonlijk ook interesseerde is hoe hij zichzelf regels oplegt en wat die voor een nut hebben in zijn maakproces.

Mijn interview met Marcel van Eeden komt in nummer 136, met als thema Vuur.

bijschrift: Deze tekening van Marcel van Eeden komt uit de serie Den Haag – Zürich, 1934-1936 uit 2019.